Naam: Carmen Loos
Leeftijd: 45
Beroep: Lerares Engels
Type boot: Botter
Naam boot: Abt
Op het Wad sinds: 1976
Hoe vaak op het Wad? In de zomer zo'n 5 weken en af en toe een paar dagen.
Waar op het Wad? Meestal richting het Duitse Wad. Daar heb je veel leuke plaatsjes.
Favoriete plek: Juist. Dit is een langgerekt eiland waarover je in tien minuten van de Waddenkust naar de Noordzeekust wandelt.
Ik houd me aan de gedragsregels omdat: ze heel logisch en vanzelfsprekend zijn. Ze hebben  alles met goed fatsoen te maken.
Tip voor andere vaarrecreanten: Begin niet aan dingen die je niet aankunt. Het water kan zeer onvoorspelbaar zijn. Kies altijd voor veiligheid.

'Het Wad is rust in beweging'
'Ik kom al op het Wad sinds ik een jong meisje was. Mijn vader kocht destijds een schip en één van de weinig havens die nog plek had, was de nieuwe haven van Lauwersoog. Zodoende kwamen we daar terecht en we zijn er ook altijd gebleven. We waren bijna ieder weekend wel aan boord.
Als Wadvaarder heb je een soort vrijheid. Het is rustig op het Wad en het biedt je veel keuzes. Je kunt kiezen waar je naartoe gaat, of en waar je voor anker gaat en noem maar op. Je bepaalt letterlijk en figuurlijk je eigen koers. Bovendien kom je er tot rust. Thuis moet je van alles, op het Wad hoef je niets. Het is als een stukje vakantie.
Ik heb ooit prachtige foto van het Wad gemaakt. Het was windstil en erg rustig. Alles wat je ziet is water met daarin slechts één houten prik. Het is een verstild beeld. Een moment waarop je praktisch niets ziet, behalve zo'n dingetje in het water. En even verderop is er weer iets nieuws. De manier waarop je naar het Wad kunt kijken is zo divers.
En dat vind ik tegelijkertijd het mooie van dit gebied. Het is er altijd anders. Het tij verandert continu, je zou het kunnen typeren als 'rust in beweging'. Het lijkt zo mooi, stil en bedaard alsof er niets gebeurt terwijl er toch altijd beweging in zit.
En dat maakt het ook leuk. Je hebt met omstandigheden te maken waaraan je je moet aanpassen. Waar kan ik heen en waar niet? Ik heb de stroom mee, maar de wind tegen, wat ga ik doen? Je bent altijd bezig om de beste route uit te stippelen, de juiste keuzes te maken. En dat is best een uitdaging.
Dat er regels nodig zijn voor het Waddengebied vind ik eigenlijk erg jammer. Het zou niet nodig moeten zijn. Iedereen moet toch kunnen beseffen dat je de natuur met respect behandelt. Het heeft alles te maken met fatsoen, net zoals dat voor andere dingen in het leven geldt.
Gelukkig is het Wad nog altijd toegankelijk. De natuur afsluiten voor recreatie zou ik onverteerbaar vinden. Wij, als mens, zijn onderdeel van het eco-systeem. We hebben dus net zoveel recht om op het Wad te zijn als de dieren die er leven. Maar dan moeten we ons wel gedragen natuurlijk.'